در اين روز ، سنهء 405 ، محمد بن عبداللهِ نيشابورى معروف به حاكم و ابن البيع صاحب المستدرك على الصحيحين و غيره وفات كرد . « 1 » در اين روز ، سنهء 323 ، ابراهيم بن محمد بن عرفهء نحوى معروف به نفطويه تلميذ سيبويه وفات كرد و او از احفاد مهلّب بن ابى صفرهء ازْدى معروف است . « 2 » روز هفتم در اين روز ، به قول شهيد « 3 » و كفعمى « 4 » و ديگران « 5 » شهادت حضرت امام حسنِ مجتبى عليه السلام واقع شد . بدان كه بعد از شهادت امير المؤمنين عليه السلام مردم با فرزند آن جناب ، امام حسن عليه السلام بيعت كردند و آن جناب قريب شش ماه بر سرير خلافت مستقر بود . پس از آن با معاويه صلح فرمود به شرحى كه در جاى خودش رقم گشته و اين در پنج روز به آخر ربيع الأوّل ماندهء سنهء 41 بود ، و بعد از مصالحه ، معاويه داخل كوفه شد و بر گردن آرزو و آمال خويش سوار گشت . امام حسن عليه السلام به مدينه رفت و پيوسته كظم غيظ فرموده و ملازمت منزل خويش داشت و منتظر امر پروردگار خود بود تا آن كه ده سال از مدت امارت معاويه بگذشت و معاويه عازم شد كه بيعت بگيرد براى فرزند خود يزيد . و چون اين خلاف شرايط معاهده و مصالحه بود كه با امام حسن كرده بود ، لاجرم

--> ( 1 ) . كامل ابن اثير ، ج 9 ، ص 252 . ( 2 ) . رك : روضات الجنات ، ج 1 ، ص 154 - 158 ، ش 36 ؛ بغية الوعاة ، ج 1 ، ص 361 - 363 ، ش 868 ، وفات را 12 ربيع الأوّل و پنجم صفر ذكر كرده است . ولادت نفطويه سا ل 244 است . ( 3 ) . الدروس ، ج 2 ، ص 10 . ( 4 ) . مصباح كفعمى ، ج 2 ، ص 596 ، فصل 42 . ( 5 ) . توضيح المقاصد ، ص 6 .